Pigwowiec i pigwa

 Te coraz bardziej popularne u nas rośliny są bardzo często ze sobą mylone. Pigwa jest drzewem natomiast pigwowiec –krzewem. Należą do tej samej rodziny różowatych (Rosaceae).

 

Pigwowiec (Chaenomeles)

Najbardziej popularne są trzy odmiany pigwowca: chiński, japoński oraz pośredni.

 Pigwowce osiągają od 0,4 do 2 m wysokości. Ich liście są gładkie, błyszczące, kwiaty bywają pomarańczowe ,czerwone, różowe lub białe. Kwitnie w kwietniu i maju. Ma rozłożyste pędy.

Owoce pigwowca są nieduże ,długości 4-7 cm, w smaku bardzo kwaśne i twarde, o intensywnym aromacie. Nie nadają się do bezpośredniego spożycia, ale wykorzystuje się je do sporządzania konfitur i nalewek.

Znakomitym  dodatkiem do herbaty jest syrop z owoców pigwowca.  Wystarczy drobno pokroić owoce, włożyć do słoika i zasypać obficie cukrem. Już na drugi dzień puszczą dużo pysznego soku bogatego w witaminy, który możemy dodać do herbaty zamiast cytryny. Dzięki zawartości witaminy C i składników mineralnych pigwowiec ma wiele właściwości zdrowotnych.

Uprawa pigwowca

Najlepszym stanowiskiem do uprawy pigwowców są miejsca słoneczne i ciepłe, ewentualnie lekki półcień.  Są krzewami mrozoodpornymi i dobrze znoszą zanieczyszczenia atmosferyczne.

Pigwowiec preferuje glebę suchą i bogatą w wapń, nie ma zbyt wielu wymagań, dobrze znosi nawet suszę.

Rozmnażanie pigwowca

Pigwowca można rozmnażać z półzdrewniałych sadzonek pobranych z tegorocznych odrostów. Sadzonki pobieramy, kiedy odrosty są jeszcze świeże i zielone, ale u nasady zaczynają brązowieć. Można też rozmnażać krzewy poprzez odkłady pionowe łodyg rośliny matecznej, zwane też kopczykowaniem. Sadzonki pozyskane w taki sposób zachowują wszystkie cechy rośliny, z której zostały pobrane. Kopczykowanie polega na obsypaniu ziemią nasady rośliny, która ma młode pędy. W kopcu należy utrzymywać stałą wilgotność.  Wiosną następnego roku kopce można odkryć, a nowe ukorzenione łodygi odciąć i przesadzić w nowe miejsce.  

Pigwowiec może być też rośliną prowadzoną w formie żywopłotu.

 

Pigwa pospolita (Cydonia Oblonga)

Pochodzi z Iranu, w Polsce może przemarzać. Osiąga do 4 m wysokości. Liście są ciemnozielone, bez połysku, na spodniej stronie gęsto owłosione. Kwiaty w kolorze białym lub białoróżowym, o średnicy ok. 3-5 cm.  Rozkwitają na początku maja.

Owoce pigwy o gruszkowatym kształcie są twarde i cierpkie, o dużej zawartości pektyn, dzięki temu wykorzystuje się je jako dodatek do różnych przetworów, marmolad i galaretek.

Uprawa pigwy

Pigwa wymaga zacisznego stanowiska i dość dużo ciepła. Jest rośliną samopylną, rośnie również z własnym systemem korzeniowym ( bez podkładki). Dzięki temu możemy oddzielić od niej silne odrosty korzeniowe i potraktować jako odrębne rośliny.  Pigwę można sadzić w pobliżu wody. Po posadzeniu należy ściółkować ziemię wokół drzewka, dopóki się nie rozrośnie.

Owoce należy pozostawić na drzewie do późnej jesieni. Przechowywać je w chłodnej, zabezpieczonej przed mrozem piwnicy lub szopie.

OWOCE Z WŁASNEGO SADU

 

PRZYGOTOWANIE GLEBY 

Najlepszym stanowiskiem dla drzewek owocowych jest miejsce słoneczne, osłonięte przed wiatrem. Najlepiej, jeśli poziom wody nie będzie zbyt wysoki, ważne jest też ukształtowanie terenu. Niewskazane są zagłębienia ,gdyż tworzą się tam zastoiska mrozowe. Gleba powinna być głęboka i przepuszczalna, utrzymująca letnie opady. Planując sad owocowy można też kilka miesięcy wcześniej przygotować glebę wzbogacając ją w substancje organiczne poprzez wysianie wiosną nawozów zielonych  (łubin, facelia),  dodać do niej również dużo rozłożonego kompostu lub obornika.

KIEDY SADZIĆ 

Drzewka ciepłolubne, takie jak brzoskwinie, morele, orzechy włoskie lepiej sadzić wiosną, ze względu na ich łatwość przemarzania.

Pozostałe drzewka owocowe –jabłonie, grusze, śliwy, czy wiśnie-sadzi się jesienią od drugiej połowy października i szczególnie dobrze zabezpiecza się je przed zimnem. Pozytywnym aspektem sadzenia jesiennego jest dostatek wody w glebie i ciepło, które sprawiają, że rośliny łatwiej się przyjmują, nie są narażone na wysychanie korzeni, mogą  też szybciej zregenerować uszkodzone w czasie przekopywania korzenie i wytworzyć nowe.

WIELKOŚĆ DRZEWKA

Ważnym czynnikiem jest również przestrzeń. Planując nasadzenia drzew owocowych w ogrodzie należy wziąć pod uwagę odmianę, którą chcemy posadzić i mieć wyobrażenie drzewa w jego dorosłej postaci. Uwzględniając to należy tak wybrać odstępy sadzonych drzew, by w późniejszych latach nie powodowały zbytniego zagęszczenia uniemożliwiającego swobodny dostęp światła.

W zależności od wielkości ogrodu możemy wybrać odmiany tradycyjne, wysokie, lub też drzewka karłowe lub półkarłowe. Z innych gatunków, dla których brak podkładek karłowych odmiany słabo rosnące lub krzaczaste. Korony drzew karłowych i półkarłowych nie rozrastają się nadmiernie i nie zacieniają ogrodu, szybciej dają plon.

Drzewa w sadzie potrzebują regularnego zasilania i podlewania.  Jednym ze sposobów uzupełnienia składników odżywczych jest coroczne ściółkowanie rozłożonym obornikiem, kompostem lub torfem  w obrębie systemu korzeniowego drzewka. Zapobiegnie to również utracie wilgoci z gleby i zahamuje rozwój chwastów. 

RODZAJE DRZEW OWOCOWYCH

Wśród drzew najczęściej wybieranych do naszych sadów są:

v  Jabłoń

v  Grusza

v  Śliwa

v  Wiśnia

v  Czereśnia

v  Pigwa

v  Winorośl

v  Morwa

 

oraz z ciepłolubnych:

v  Brzoskwinia

v  Nektaryna

v  Morela

v  Figowiec

 KRZEWY OWOCOWE

W planowaniu ogrodu nie można też zapomnieć o krzewach owocowych, które dostarczają mnóstwo smakowitych, zdrowych i pełnych witamin owoców.

Przygotowując glebę pod zasadzenie krzewów postępujemy w taki sam sposób jak przy drzewkach, wzbogacając glebę i odchwaszczając.

Popularne krzewy to: 

v  Porzeczka

v  Agrest

v  Borówka amerykańska

v  Malina

v  Jeżyna bezkolcowa

v  Aronia

 

Owoce zebrane z własnej działki smakują wyśmienicie, sprawdzają się w wielu potrawach, wypiekach. Polecane są też zdrowe koktajle przygotowywane ze świeżych własnoręcznie zebranych owoców.